Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nin temelleri, 1945 yılında Alaaddin Camii'nde depo-müze olarak atılmıştır. Zamanla gelişen koleksiyon nedeniyle, 1966 yılında Kurşunlu Külliyesi'ne taşınmıştır. 1974 yılında Akarbaşı Mahallesi'nde inşa edilen bağımsız müze binası ise, kentin büyüyen arkeolojik zenginliğini barındırmakta yetersiz kalmıştır. Bu ihtiyaç doğrultusunda, ETİ Şirketler Grubu'nun ana sponsorluğunda yeni ve modern bir müze binasının yapımına başlanmıştır. Odunpazarı Belediyesi'nin tahsis ettiği arsa üzerinde inşa edilen müze, 2011 yılında "ETİ Arkeoloji Müzesi" adıyla ziyarete açılmıştır. Müze, Eskişehir'in en önemli kültür kurumlarından biri haline gelmiştir.

Mimari ve Özellikler

ETİ Arkeoloji Müzesi, modern mimarisi ve işlevsel tasarımı ile dikkat çeker. Müze binası, arkeolojik eserlerin en iyi şekilde sergilenmesi ve korunması amacıyla tasarlanmıştır. Geniş ve aydınlık teşhir salonları, eserlerin kronolojik ve tematik bir düzenle izlenmesine olanak tanır. Müzede ayrıca, eserlerin bilimsel çalışmalarının yapıldığı laboratuvarlar, depolama alanları, kütüphane, konferans salonu ve idari birimler bulunmaktadır. Bu özellikleriyle müze, sadece bir sergileme mekanı değil, aynı zamanda bir araştırma ve eğitim merkezidir.

İşlev ve Faaliyetler

ETİ Arkeoloji Müzesi'nin temel işlevi, Eskişehir ve çevresinden elde edilen arkeolojik eserleri toplamak, korumak, bilimsel yöntemlerle incelemek ve sergilemektir. Müzenin koleksiyonu, bölgenin zengin tarihine ışık tutar. Ayrıca müze, arkeolojik kazı çalışmalarına destek vermekte, bu kazılardan çıkan buluntuların restorasyon ve konservasyon işlemlerini yürütmektedir. Eğitim faaliyetleri kapsamında okullara yönelik programlar düzenlemekte, konferans, seminer ve geçici sergiler gibi etkinliklerle halkın kültürel miras bilincini artırmayı hedeflemektedir.

Kültürel Önem

ETİ Arkeoloji Müzesi, Eskişehir'in ve özellikle Frigya bölgesinin binlerce yıllık tarihini gözler önüne seren en önemli kurumdur. Müzede sergilenen eserler, Paleolitik Çağ'dan Osmanlı Dönemi'ne kadar uzanan geniş bir zaman dilimine aittir. Koleksiyonun önemli bir bölümünü, Frig Uygarlığı'na ait buluntular oluşturur. Yazılıkaya (Midas Anıtı) gibi Frigya'nın simgesel yerlerinden getirilen eserler ve bölgedeki antik kentlerden çıkarılan objeler, müzenin kültürel değerini daha da artırmaktadır. Müze, bölge tarihini koruyarak gelecek nesillere aktarmakta ve Eskişehir'in kültür turizmi potansiyeline büyük katkı sağlamaktadır.

Karacahisar Kalesi, Eskişehir'in 7 km güneybatısında, Porsuk Çayı kenarında 1010 metre yüksekliğindeki bir plato üzerinde yer alır. Kale, yaklaşık 200 x 300 metrelik bir alanı kaplamaktadır. Kalenin bilimsel araştırmaları 1999 yılında Prof. Dr. Halil İnalcık önderliğinde başlatılan yüzey araştırmaları ile başlamıştır. 2000-2001 yıllarında Eskişehir Arkeoloji Müzesi Başkanlığı'nda ve Prof. Dr. Ebru Parman'ın bilimsel danışmanlığında temizlik ve çevre düzenleme çalışmaları yürütülmüştür. 2002 yılında Bakanlar Kurulu kararı ile Bakanlık Kazısı statüsü alınmış ve Prof. Dr. Ebru Parman başkanlığındaki kazı çalışmaları 2005 yılına kadar devam etmiştir. 2009 yılında ise çalışmalar, Eskişehir Arkeoloji Müzesi Müdürü Dursun Çağlar'ın başkanlığı ve Prof. Dr. Erol Altınsapan'ın bilimsel danışmanlığında temizlik ve kazı olarak yürütülmüştür.

Mimari ve Özellikler

Kalede yapılan kazı ve temizlik çalışmaları sonucunda önemli mimari yapılar ortaya çıkarılmıştır. Kalenin batısında, ana giriş kapısına paralel uzanan ve kuzey-güney doğrultusunda bir iç sur duvarının varlığı tespit edilmiştir. Bu iç surun giriş kapısı, ana giriş kapısı ile aynı aks üzerindedir. Giriş kapısının güneyinde yarım daire şeklinde, kuzeyinde ise dar oval bir düzenlemeye sahip iki kule bulunmaktadır. Kapının iki yanında, moloz taş örgülü ve dikdörtgen planlı, farklı dönemlerde bölüntülere ayrıldığı anlaşılan mekanların temelleri açığa çıkarılmıştır. İç surun batısında ise doğu-batı doğrultulu, dikdörtgen planlı, kuru duvar tekniği ile yapılmış moloz taş duvarlara sahip çok bölüntülü bir yapı kompleksi bulunmaktadır. Bu yapıdaki bazı mekanlarda ocak nişleri tespit edilmiştir. 2011 yılı çalışmalarında, iç sur duvarının doğu yüzüne bitişik, doğu-batı doğrultusunda uzanan dikdörtgen mekanlar daha da belirginleştirilmiştir. Bu mekanların batı duvarları iç sur duvarına dayanmakta olup, duvar yüksekliği 2.17 metreye ulaşmaktadır. İkinci alanda ortasında ocak bulunan 9.44x4.31 metre ölçülerinde dikdörtgen bir mekan açığa çıkarılmıştır.

İşlev ve Faaliyetler

Karacahisar Kalesi'nde gerçekleştirilen arkeolojik faaliyetler, temizlik, belgeleme ve kazı çalışmaları olarak yürütülmüştür. 2009 yılındaki çalışmalar, mevcut yapı izlerinin tespit ve belgelenmesi amacıyla kapsamlı bir yüzey temizliği ile başlamış, ardından iç sur yapısını ortaya çıkarmak için kazı çalışmalarına geçilmiştir. 2011 yılı sezonunda ise birinci alanda iç surun doğu bölümü ve bitişik mekanlar, ikinci alanda ise "zaviye" olarak adlandırılan çok bölüntülü yapı üzerinde çalışılmıştır. Bu faaliyetler, Kültür ve Turizm Bakanlığı izinleri ve Eskişehir Valiliği İl Özel İdaresi'nin maddi destekleri ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmalara çok sayıda akademisyen, uzman ve üniversite öğrencisi katılmıştır.

Kültürel Önem

Kazı çalışmalarında ele geçen buluntular, kalenin Osmanlı ve Geç Bizans dönemlerindeki kullanımına dair önemli veriler sunmaktadır. Bol miktarda Osmanlı ve Geç Bizans dönemlerine ait sırlı ve sırsız seramik parçaları, metal buluntular, sikkeler, yüzükler, ok uçları, dirhemler, kemer tokaları ve kemik zar gibi eserler bulunmuştur. 2009 yılı çalışmalarında 13 sikke, 2011 yılında ise 7 envanterlik sikke, 4 yüzük, 4 ok ucu, 3 dirhem, 1 kemer tokası, 1 tama yakın Bizans seramiği, 1 kemik zar ve hayvan figürlü 2 seramik kap ele geçirilmiştir. Bu buluntular, kalenin tarihsel sürekliliğini ve bölgedeki askeri, idari ve yerleşimsel rolünü anlamamıza katkı sağlamaktadır. Kale, Osmanlı Beyliği'nin kuruluş dönemindeki önemi nedeniyle de büyük tarihsel değer taşımaktadır.

Kanlıtaş Höyük, ilk olarak Prof. Dr. Turan Efe'nin 1988-1992 yılları arasında gerçekleştirdiği yüzey araştırmaları sırasında 1989 yılında saptanmıştır. Höyüğün, en erken MÖ 6. bin sonu Erken Kalkolitik Dönem'den başlayarak kesintisiz bir şekilde Orta Kalkolitik, Geç Kalkolitik ve İlk Tunç Çağı'nın sonuna kadar, yaklaşık 3 bin seneyi aşan bir yerleşime sahne olduğu öngörülmektedir. Bölgedeki sistematik araştırmalar, 1992-1995 yılları arasında Prof. Dr. Turan Efe ile Eskişehir Arkeoloji Müzesi'nin ortaklaşa yürüttüğü Eskişehir Orman Fidanlığı Höyüğü kazıları ile derinlik kazanmış ve bu çalışmalar sonucunda Porsuk Kültürü adı verilen yeni bir tarihöncesi kültürün varlığı ortaya konmuştur.

Mimari ve Özellikler

Kanlıtaş Höyük, Eskişehir il merkezinin batısında, İnönü İlçesi'ne bağlı Aşağı Kuzfındık Köyü'nün 1 km. doğusunda yer alır. Yerleşim, daralan Kuzfındık Vadisinin ortasında yükselen bağımsız bir kayalığa yaslanarak genişler. Eteklerindeki tarla arazileri üzerinde yaklaşık 100 metrenin üzerindeki çapı ile dikkat çeker. Bu özellikleriyle, Eskişehir Orman Fidanlığı, Asmainler ve Keskaya gibi diğer Kalkolitik Dönem Porsuk yerleşimleri içinde bilinen en geniş ve korunmuş yerleşmedir.

İşlev ve Faaliyetler

Höyükte başlayan sistematik kazıların temel hedefi, Kuzeybatı Anadolu'nun az bilinen Kalkolitik Dönemi'ne, özellikle MÖ 6. ve 5. binyıllara ışık tutmaktır. Bu kazılar, bölgenin tarihöncesi Porsuk Kültürü'nü anlamamıza yardımcı olacaktır. Yerleşim, uzun süreli ve kesintisiz iskanı ile bölgedeki yaşamın ve faaliyetlerin gelişimini anlamak için kritik bir noktadır.

Kültürel Önem

Kanlıtaş Höyük'ün kültürel önemi, bağlı olduğu Porsuk Kültürü'nün keşfi ile büyük ölçüde artmıştır. Bu kültür, Anadolu'da daha önce bilinmeyen bir çanak çömlek grubunun saptanmasıyla arkeoloji yazınına geçirilmiştir. Daha da önemlisi, Eskişehir Orman Fidanlığı kazılarından elde edilen bulguların, Balkanlar'daki Erken Kalkolitik Vinça kültürünün şekillenmesinde etkili olduğu ortaya konmuştur. Bu durum, Kanlıtaş Höyük ve çevresinin, Anadolu ile Balkanlar arasındaki tarihöncesi kültürel etkileşim ağlarını anlamak için kilit bir konumda olduğunu göstermektedir.

Zahran Deresi Bizans Yerleşmesi, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesinde bulunan antik bir yerleşim alanıdır. Göcenoluk (Yeniköy) ve Sandıközü Köyleri arasında, Türkmen Dağı'nın zirvesine yakın konumlanmıştır. Yerleşim, derin ve yemyeşil bir vadi içerisinde Bizans Dönemi'ne ait izler taşımakta olup, Helenistik Dönem'den itibaren kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Mimari ve Özellikler

Yerleşmede Helenistik Dönem'e ait cephesi bulunan bir kaya mezarı dikkat çekmektedir. Bu mezarın içinde boya bezemeleri bulunmaktadır. Ayrıca kayalıklara oyulmuş çok katlı Bizans kaya mekânları, yerleşmenin en önemli mimari özelliklerini oluşturmaktadır. Bu yapılar, bölgenin tarihsel süreçteki yerleşim dokusunu yansıtmaktadır.

İşlev ve Faaliyetler

Zahran Deresi Bizans Yerleşmesi'nin tarihsel süreçte yerleşim ve mezarlık alanı olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Kayalara oyulmuş çok katlı mekânlar, bölgenin sosyal ve dini yaşamına dair ipuçları sunmaktadır. Helenistik Dönem kaya mezarı ise bölgedeki mezar kültürüne ilişkin önemli veriler sağlamaktadır.

Kültürel Önem

Zahran Deresi Bizans Yerleşmesi, Dağlık Frigya bölgesinin kültürel mirasının önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Helenistik Dönem'den Bizans Dönemi'ne kadar uzanan tarihsel süreçteki varlığı, bölgenin arkeolojik ve kültürel zenginliğini ortaya koymaktadır. Boya bezemeli kaya mezarı ve çok katlı kaya mekânları, Anadolu'nun antik dönem yerleşim mimarisi açısından önem taşımaktadır.

Ziyaret Bilgileri

Zahran Deresi Bizans Yerleşmesi, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesine bağlı Göcenoluk (Yeniköy) ve Sandıközü Köyleri arasında yer almaktadır. Türkmen Dağı'nın zirvesine yakın, derin ve yemyeşil bir vadi içerisinde bulunan yerleşmeye ulaşım köy yolları üzerinden sağlanmaktadır.

Doğanlı Kale, Eskişehir İli’nin Seyitgazi İlçesi’ne bağlı Çukurca Köyü’nün 1.5 km kuzeybatısında yer alan antik bir yapıdır. Kale, Frigya Dönemi'nde inşa edilmiştir ve kutsal Midas Şehri'nin bir parçası olarak kabul edilir. Frigya'nın kutsal yerleri arasında önemli bir konuma sahiptir. Kale, Roma ve Bizans Dönemlerinde de kullanılmaya devam etmiş, bu dönemlerde mezarlar ve yeraltı geçitleri gibi eklemeler yapılmıştır. Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından koruma altına alınmış bir arkeolojik sit alanıdır.

Mimari ve Özellikler

Kale, üst kısmındaki kaya parçasının "doğan" kuşuna benzetilmesi nedeniyle Doğanlı Kale adını almıştır. Vadiye hakim bir konumda bulunur ve yedi kattan oluşmuştur. Katlar arası geçiş, yapılan merdivenlerle sağlanmıştır. Yapısı, işlenmiş kaya bloklardan oluşmaktadır ve genişliği 40 metreyi bulan tek yönlü bir duvarla çevrilidir. Kalenin güney platformunun ortasında su ihtiyacını karşılamak için bir sarnıç bulunur. Doğu tarafında ise zemin seviyesinde sıra halinde silolar yer alır. Kale içerisinde, Frigyalılardan kalan ve günümüzde yıkılmış olan "Anıtsal Yapı" bulunmaktadır.

İşlev ve Faaliyetler

Doğanlı Kale, tarih boyunca savunma ve yerleşim amacıyla kullanılmıştır. Kapsamlı bir arkeolojik alan olarak, bilimsel çalışmalar için önemli bir arşiv işlevi görmektedir. Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından korunan bu alanda, arkeolojik çalışmalar yürütülmektedir. Kale, bölgenin tarihine ışık tutan değerli bilgiler sunar ve Eskişehir'in kültürel mirasına katkıda bulunur.

Kültürel Önem

Doğanlı Kale, zengin bir tarihi, mimari ve kültürel mirası temsil eder. Frigya döneminin önemli bir kutsal alanı olan Midas Şehri'nin parçasıdır. Bu özellikleriyle, büyük bir tarihi ve kültürel bağlam içerisinde yer alır. Seyitgazi'nin en önemli turistik cazibe merkezlerinden biri olarak, bölge turizmine ve kültürel mirasın tanıtımına önemli bir katkı sağlamaktadır.

Himmet Baba Türbesi, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesine bağlı Kümbet köyü sınırları içerisinde, kayalık bir alanda konumlanmıştır. Planı, kullanılan teknik ve malzeme özellikleri, yapının 13. yüzyıla tarihlenmesini sağlamaktadır. Türbenin etrafında bulunan haziredeki mezar taşları üzerindeki kitabeler, bu yapının Osmanlı Dönemi'ne kadar aktif bir şekilde kullanıldığını göstermektedir.

Mimari ve Özellikler

Türbe, dıştan sekizgen bir gövdeye sahipken, iç mekanı daire planlı olarak tasarlanmıştır. Yapının gövdesi kesme taşlarla örülmüştür. Üzeri, tuğladan yapılmış piramidal bir külah çatı ile kapatılmıştır. Yapının dikkat çeken özelliklerinden biri, giriş kapısında devşirme malzeme olarak Bizans Dönemi'ne ait mermer mimari parçaların kullanılmış olmasıdır.

İşlev ve Faaliyetler

Kaynaklarda Himmet Baba Türbesi'nin tarihsel süreçteki işlevi ve faaliyetleri hakkında detaylı bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak, etrafındaki hazirenin varlığı ve mezar taşlarındaki kitabeler, yapının uzun bir süre boyunca bir ziyaretgah ve defin alanı olarak kullanıldığını ortaya koymaktadır.

Kültürel Önem

Himmet Baba Türbesi, 13. yüzyıl Anadolu Türk mimarisinin özelliklerini yansıtan, sekizgen plan şeması ve devşirme malzeme kullanımı gibi detaylarıyla dikkat çeken bir yapıdır. Seyitgazi bölgesinin dini ve kültürel mirasının bir parçası olarak, hem Selçuklu hem de Osmanlı dönemlerinde önemini korumuştur. Çevresindeki hazire, alanın sosyal ve dini hayattaki yerine işaret etmektedir.

Körestan Nekropolü, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesine bağlı Kümbet Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Nekropol alanının güneyindeki tarla vasıflı alanda yapılan incelemelerde Roma Dönemi'ne ait çok sayıda seramik parçası tespit edilmiştir. Bu buluntular, alanın Roma Dönemi'nde kullanıldığını göstermektedir. Mezarların Bizans Dönemi'nde de kullanıma devam edildiği anlaşılmaktadır.

Mimari ve Özellikler

Nekropol, Kümbet Köyü’nün yaklaşık 810 metre kuzeydoğusunda, kayalık bir platformun güneybatı ve batı yüzüne oyulmuş mezarlardan oluşmaktadır. Ayın Mevkii Nekropolü’nün 1 km batısında, Delikkaya Nekropolü’nün ise 540 metre doğusunda konumlanır. Toplam 22 adet mezar ve bir adet niş tespit edilmiştir. Mezar tipleri çeşitlilik gösterir: tek odalı, arcosoliumlu (kemerli niş içine yerleştirilmiş mezar), tekneli arcosoliumlu, karma özellikli ve basit khamosorionlu (küçük oda mezarlar) olmak üzere farklı formlarda inşa edilmişlerdir. Mezarlardan bir tanesinde üç satırlık bir yazıt bulunmaktadır.

İşlev ve Faaliyetler

Körestan Nekropolü, antik dönemde bir mezarlık alanı, yani nekropol olarak işlev görmüştür. Farklı mimari tipteki mezarlar, bölgede yaşamış toplulukların ölü gömme geleneklerini ve inanç sistemlerini yansıtmaktadır. Alanın hem Roma hem de Bizans dönemlerinde kullanılmış olması, bu geleneğin ve işlevin uzun bir süre devam ettiğini göstermektedir.

Kültürel Önem

Körestan Nekropolü, Seyitgazi ve Frigya bölgesinin antik dönemdeki yerleşim ve sosyal yapısına dair önemli ipuçları sağlamaktadır. Farklı mezar tiplerinin bir arada bulunması, bölgedeki kültürel çeşitliliğe veya zaman içinde değişen gömme adetlerine işaret edebilir. Üzerinde yazıt bulunan mezar, bölgenin epigrafik (yazıt bilimsel) araştırmaları açısından da değer taşımaktadır. Yakın çevresindeki diğer nekropol alanlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, bölgenin antik çağlarda önemli bir ölü gömme merkezi olduğu anlaşılmaktadır.

Berberini Kaya Kilisesi, Frigya Bölgesi'nin önemli dini merkezlerinden biridir. Roma Dönemi'nde kaya mezarları olarak kullanılan alan, Bizans Dönemi'nde kiliseye dönüştürülmüştür. Frig Vadisi içerisinde yer alan kilise, bölgenin erken Hristiyanlık dönemine ait önemli izler taşımaktadır. Yapı, Frig kaya anıtlarının Bizans Dönemi'nde yeniden işlevlendirilmesine dair önemli bir örnek teşkil etmektedir.

Mimari ve Özellikler

Berberini Kaya Kilisesi, kaya kütlesinin oyulmasıyla oluşturulmuş tek nefli bir bazilika planına sahiptir. Kilisenin iç mekanında apsisin her iki yanında pastoforion odaları bulunmaktadır. Yapının duvarlarında haç motifleri ve fresk izleri görülebilmektedir. Kilisenin giriş kısmında kayaya oyulmuş sütunlar ve kemerli bir cephe dikkat çekmektedir. Tavan kısmında ise kayaya oyulmuş tonoz sistemi mevcuttur.

İşlev ve Faaliyetler

Berberini Kaya Kilisesi, Bizans Dönemi'nde Hristiyanlık ibadetlerinin gerçekleştirildiği aktif bir dini merkez olarak kullanılmıştır. Kilise olarak kullanıldığı dönemde bölgedeki Hristiyan topluluğunun dini ihtiyaçlarını karşılamıştır. Günümüzde ise arkeolojik sit alanı olarak koruma altına alınmış olup, turizm ve kültürel faaliyetlere ev sahipliği yapmaktadır.

Kültürel Önem

Berberini Kaya Kilisesi, Frig uygarlığı ile Bizans dönemi arasındaki kültürel sürekliliği gösteren önemli bir yapıdır. Frigya Bölgesi'nin dini mimarisinin gelişimini yansıtan kilise, bölgedeki kaya oyma geleneğinin devamlılığını ortaya koymaktadır. Eskişehir'in kültürel mirası içinde önemli bir yere sahip olan yapı, Frig Vadisi'nin karakteristik kaya anıtlarından biridir.

Ziyaret Bilgileri

Berberini Kaya Kilisesi, Eskişehir'in Seyitgazi ilçesi sınırları içerisinde yer almaktadır. Kiliseye ulaşım karayolu ile sağlanmaktadır. Ziyaretçiler için doğa yürüyüşü rotaları üzerinde bulunan kilise, açık hava müzesi niteliğindedir. Ziyaret için herhangi bir giriş ücreti bulunmamaktadır. Bölge, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından koruma altına alınmıştır.

Kaynak: https://eskisehir.ktb.gov.tr/TR-337012/berberini-kaya-kilisesi-seyitgazi.html

Seyircek Kale, Dağlık Frigya bölgesinde yer alan ve Roma ile erken Bizans dönemlerinde yoğun olarak kullanıldığı anlaşılan antik bir yerleşim alanıdır. Bölge, özellikle bu dönemlere tarihlenen kaya mezarları ile dikkat çekmektedir. Seyitgazi İlçesi'ne bağlı Büyükyayla Köyü sınırları içerisinde bulunur ve Eskişehir şehir merkezine yaklaşık 75 km mesafededir.

Mimari ve Özellikler

Seyircek Kale'nin en belirgin mimari özellikleri, ana kayaya oyulmuş lahit tipi kaya mezarlardır. Bu mezarlar, ormanlık arazi üzerinde geniş bir alana yayılmış durumdadır. Alanın bir diğer önemli yapısı ise geç Roma-erken Bizans dönemine tarihlenebilecek bir su tutma havuzudur. Havuzun günümüzde harap halde olan duvarları, dönemin duvar örgü tekniği hakkında fikir vermektedir. Yerleşim, Dağlık Frigya'nın en yüksek tepelerinden birinde konumlanmıştır.

İşlev ve Faaliyetler

Mevcut kalıntılar, Seyircek Kale'nin antik dönemde öncelikli olarak bir nekropol (mezarlık alanı) olarak kullanıldığını göstermektedir. Lahit tipi kaya mezarların yoğunluğu, bu işlevi ön plana çıkarır. Ayrıca, su tutma havuzunun varlığı, yerleşimde yaşayan topluluğun su ihtiyacını karşılamaya yönelik bir faaliyete işaret eder.

Kültürel Önem

Seyircek Kale, Frigya uygarlığının izlerini taşıyan geniş coğrafyanın, yani Dağlık Frigya'nın önemli ve gizemli noktalarından biridir. Roma ve Bizans dönemlerinde de kullanım görmüş olması, bölgedeki kültürel sürekliliğin anlaşılması açısından değerlidir. Ana kaya mezarları ve su yapısı ile arkeolojik ve tarihi bir miras olarak öne çıkmaktadır.